زگیل تناسلی یکی از شایعترین بیماریهای مقاربتی ویروسی در جهان است که بر اثر ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) به وجود میآید. این زائدههای کوچک و گوشتی معمولا در ناحیه تناسلی، کشاله ران یا اطراف مقعد ظاهر میشوند و ممکن است از نظر ظاهری آزاردهنده یا باعث نگرانی شوند. اگرچه در بسیاری از موارد زگیل تناسلی بیخطر است، اما اهمیت تشخیص، درمان بهموقع و پیشگیری از انتقال آن به دیگران بسیار بالاست. شناخت علائم، راههای انتقال و روشهای درمان میتواند به حفظ سلامت فرد و شریک جنسی کمک کند.
زگیل تناسلی چیست؟
زگیل تناسلی یک بیماری ویروسی پوستی است که در اثر ابتلا به ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) ایجاد میشود. این زائدههای کوچک و برجسته، معمولاً به رنگ پوست یا کمی تیرهتر هستند و در نواحی تناسلی، اطراف واژن، آلت تناسلی، مقعد یا کشاله ران ظاهر میشوند.
زگیل تناسلی میتواند به صورت منفرد یا خوشهای رشد کند و در برخی موارد ممکن است با خارش، سوزش یا ناراحتی همراه باشد، اما بسیاری از افراد حتی متوجه وجود آن نمیشوند.
این بیماری از طریق تماس مستقیم پوستی، عمدتا در روابط جنسی، منتقل میشود و یکی از شایعترین عفونتهای مقاربتی در سراسر جهان محسوب میشود. آگاهی و درمان بهموقع زگیل تناسلی اهمیت زیادی دارد، چرا که برخی از انواع ویروس HPV میتوانند خطر ابتلا به سرطان دهانه رحم و برخی سرطانهای دیگر را افزایش دهند.
برای درمان این بیماری و کسب اطلاعات بیشتر در این زمینه، می توانید از دکتر سارا نوروزی متخصص زنان و زایمان و فلوشیپ فوق تخصصی لاپاراسکوپی و هیستروسکوپی مشاوره بگیرید. ایشان به عنوان بهترین دکتر درمان زگیل تناسلی در تبریز مشغول به فعالیت هستند.
علائم زگیل تناسلی
زگیل تناسلی ممکن است با علائم مختلفی بروز کند که در برخی افراد بهطور کامل بدون علامت باقی میماند. در صورت بروز علائم، معمولاً موارد زیر مشاهده میشود:
- زائدههای کوچک و برجسته: زگیلها معمولاً به صورت برجستگیهای کوچک و گوشت مانند ظاهر میشوند که میتوانند به رنگ پوست یا کمی تیرهتر باشند. این زائدهها ممکن است به صورت تک یا خوشهای در نواحی تناسلی، مقعد، کشاله ران یا اطراف آلت تناسلی و واژن ظاهر شوند.
- خارش یا سوزش: در برخی افراد، زگیلها میتوانند باعث خارش، سوزش یا احساس ناراحتی در نواحی مبتلا شوند.
- درد یا خونریزی: زگیلها در بعضی موارد ممکن است باعث خونریزی خفیف یا درد هنگام مقاربت یا در حین دفع ادرار شوند.
- تغییر در ظاهر زگیلها: گاهی اوقات زگیلها میتوانند بزرگتر شده یا تعدادشان افزایش یابد. در این صورت، ظاهر آنها ممکن است تغییر کند و بیشتر بهعنوان ضایعاتی ناخوشایند ظاهر شوند.
- بدون علائم: در بسیاری از موارد، زگیل تناسلی هیچ علائمی ندارد و فرد حتی از وجود آن آگاه نمیشود.
چنانچه شما یا فردی با علائم مشکوک مواجه شدید، توصیه میشود که به پزشک مراجعه کنید تا از تشخیص دقیق و درمان بهموقع برخوردار شوید.
بیشتر بخوانید: کیست شکلاتی
علل ایجاد زگیل تناسلی
زگیل تناسلی توسط ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) ایجاد میشود. این ویروس یکی از شایعترین عوامل عفونتهای مقاربتی است و از طریق تماس مستقیم پوست به پوست منتقل میشود. علل و عواملی که باعث ایجاد زگیل تناسلی میشوند عبارتند از:
ویروس پاپیلومای انسانی (HPV):
اصلیترین عامل ایجاد زگیل تناسلی، ویروس HPV است. این ویروس به بیش از ۱۰۰ نوع مختلف تقسیم میشود که برخی از انواع آن میتوانند باعث بروز زگیل تناسلی شوند. انواع مختلف HPV میتوانند خطرات مختلفی داشته باشند؛ برخی از آنها بیخطر هستند و تنها باعث بروز زگیل میشوند، در حالی که برخی از انواع میتوانند منجر به سرطان دهانه رحم و دیگر سرطانها شوند.
انتقال از طریق رابطه جنسی:
زگیل تناسلی بیشتر از طریق روابط جنسی واژینال، مقعدی یا اورال منتقل میشود. حتی تماس جنسی بدون دخول نیز میتواند موجب انتقال ویروس HPV شود.
تماس با پوست آلوده:
تماس مستقیم با پوست فرد آلوده به ویروس HPV، حتی در مناطقی که زگیل مشاهده نمیشود، میتواند باعث انتقال ویروس شود.
میزان ضعف سیستم ایمنی بدن:
افراد با سیستم ایمنی ضعیف (مانند افرادی که داروهای سرکوبکننده سیستم ایمنی مصرف میکنند یا مبتلا به بیماریهایی چون HIV هستند) بیشتر در معرض ابتلا به زگیل تناسلی قرار دارند.
تعداد شریکهای جنسی زیاد:
هرچه تعداد شرکای جنسی بیشتر باشد، احتمال ابتلا به ویروس HPV و در نتیجه ایجاد زگیل تناسلی افزایش مییابد.
شروع روابط جنسی در سنین پایین:
افرادی که در سنین پایینتری شروع به رابطه جنسی میکنند، احتمال ابتلا به HPV و بروز زگیل تناسلی در آنها بیشتر است.
مهم است که بدانید بیشتر افراد مبتلا به HPV از وجود ویروس در بدن خود بیاطلاع هستند، زیرا ویروس میتواند بدون ایجاد علائم برای سالها در بدن باقی بماند. پیشگیری از طریق واکسن HPV و استفاده از روشهای محافظتکننده در هنگام رابطه جنسی، میتواند به کاهش خطر ابتلا کمک کند.
بیشتر بخوانید: علل شل شدن واژن
زگیل تناسلی چگونه قابل تشخیص است؟
تشخیص زگیل تناسلی معمولاً از طریق معاینه بالینی و مشاهده علائم ظاهری صورت میگیرد. در ادامه به روشهای مختلف تشخیص این بیماری پرداختهایم:
- معاینه بالینی:
پزشک معمولاً با معاینه فیزیکی و مشاهده زائدههای تناسلی که در نواحی مختلف ظاهر شدهاند، میتواند به راحتی زگیل تناسلی را تشخیص دهد. زگیلها معمولاً به صورت برآمدگیهای کوچک، گوشتی و برجسته در ناحیه تناسلی، مقعد یا اطراف آن دیده میشوند. - تست پاپ اسمیر (برای زنان):
در زنان، یکی از روشهای متداول برای تشخیص زگیل تناسلی و HPV، انجام تست پاپ اسمیر است. این تست با برداشتن نمونهای از سلولهای دهانه رحم انجام میشود و میتواند وجود ویروس HPV را تشخیص دهد. برخی از انواع HPV ممکن است به سرطان دهانه رحم منجر شوند، بنابراین تست پاپ اسمیر به شناسایی این خطر کمک میکند. - آزمایشهای HPV:
در برخی موارد، پزشک ممکن است از آزمایشهای خاص برای شناسایی انواع مختلف ویروس HPV استفاده کند. این آزمایشها بهویژه در افرادی که دارای زگیل تناسلی مشکوک یا در معرض خطر هستند، کاربرد دارند. - بیوپسی (نمونهبرداری):
در موارد نادر، اگر زگیلها غیرمعمول به نظر برسند یا پزشک شک به دیگر بیماریها داشته باشد، ممکن است بیوپسی انجام دهد. در این روش، نمونهای از بافت زگیل برداشته شده و تحت میکروسکوپ بررسی میشود تا نوع ویروس یا شرایط خاص آن مشخص گردد. - معاینه مقعدی (برای مردان و زنان):
در صورت بروز زگیل در ناحیه مقعد، پزشک ممکن است از روشهای خاص معاینه مقعدی برای تشخیص دقیقتر استفاده کند. این معاینه میتواند به شناسایی زگیلهای کوچک یا داخلی کمک کند که قابل مشاهده با چشم غیرمسلح نیستند.
در نهایت، تشخیص زگیل تناسلی بهتر است توسط پزشک متخصص انجام شود تا از بروز هرگونه اشتباه و مشکلات جدی جلوگیری شود. همچنین، در صورت مشکوک بودن به این بیماری، مراجعه به پزشک و پیگیری درمان بهموقع ضروری است.
نتیجهگیری
زگیل تناسلی یکی از شایعترین بیماریهای مقاربتی است که بهواسطه ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) ایجاد میشود و به راحتی از طریق تماس مستقیم پوست به پوست منتقل میشود. علائم این بیماری ممکن است به صورت زائدههای کوچک و برجسته در نواحی تناسلی، مقعد و سایر مناطق حساس بدن ظاهر شود. با وجود اینکه زگیل تناسلی معمولاً بیخطر است، در برخی موارد ممکن است به مشکلات جدیتری مانند سرطانهای دهانه رحم منتهی شود.
تشخیص این بیماری معمولاً از طریق معاینه بالینی و در برخی موارد با استفاده از تستهای ویژه مانند پاپ اسمیر و آزمایشهای HPV انجام میشود. بهترین راه برای پیشگیری از ابتلا به این بیماری، استفاده از واکسن HPV، رعایت بهداشت فردی، و استفاده از روشهای محافظتی مانند کاندوم در هنگام رابطه جنسی است.
در نهایت، آگاهی از علائم و روشهای پیشگیری، مراجعه به پزشک در صورت وجود علائم مشکوک و پیگیری درمان بهموقع میتواند به جلوگیری از گسترش این بیماری و حفظ سلامت فرد کمک کند.